Notas iniciais
As primeiras luzes de um sol há muito esquecido refletem nas gotas de água e cristais de sal das sombrias rochas, tingindo novamente a escuridão com as cores perdidas. Ainda irá demorar algum tempo para o calor afastar a sensação de frio e abandono, mas o fim do inverno se anuncia, finalmente. Que venha a tão esperada primavera!

(-8522)

________________________________________________

________________________________________________

Ad

Adarr dentrarr ni kranez

Adarr lurnez kar Khe

Adarr larnez thuramiz kar Khe

Ader traknam moarr din khiri

Ader num mar dal ader zalriniz

Igh adin trir

Drum adarem drakur, Khe wurinem!



Ader varunizarr kra, ader krunarr en

Ad mo wurinem!

Ader drak adin trarr, ader bhardak adin larr

Ad moarem dzurin!

Ader kônarr din, ader silurumarr den

Ad moarem khir!

Ader namarr trak, ader nurarr Lhürr

Ad moarem gharnir!



Drak I ghêrum!

Draknam I kôndin!

Irrnez I drakur!

Lhürarr ader lurrnez!

Adarr lurnez kar Lhürr!

Adarr drak, adarr silur, adarr bhardak!



Drum ader nur irr

Adarem din igh den igh trarnez lin

Drum ader traw wurin

Arem lurnez kar ader nun lin



Adizarr ak kar trandin

Adizarr bhurtur

Adizarr akarzuz kar Khe

Adizarr Dundhâner!

___________________________________________

“Eu

Eu sou o pilar de pedra nas profundezas.

Eu sou o alicerce da montanha

Eu sou o guardião de seus segredos.

Minha palavra é rocha que não pode ser quebrada.

Minha casa está sobre meus ombros

E a minha volta

Quando eu cair em desgraça, a montanha ruirá!



Minhas raízes são profundas, minha base é larga,

Não cairei!

Minha honra me sustenta, minha arma me defende

Não serei derrubado!

Meu cerne é rocha, minha vontade é pedra

Não serei quebrado!

Meu voto é sagrado, minha vida é a Lei

Não serei corrompido!



Honra antes de glória!

Lealdade antes de riqueza!

Morte antes da ruína!

A Lei é o meu alicerce,

Eu sou o sustento da Lei!

Eu sou honra, eu sou força, eu sou arma



Quando minha vida terminar

Serei rocha, pedra e pilar novamente

Quando meu corpo cair

Será o alicerce de minha casa novamente



Somos frutos do ventre rochoso,

Somos irmãos em sangue,

Somos filhos da Montanha,

Somos o Grande Povo dos Anões!”

________________________________________________

Notas finais
Algo novo, algo diferente. Cada conto leva em torno de uma semana para ser finalizado desde sua ideia até sua postagem, quando me dedico exclusivamente a ele, mas este me tomou cinco longos meses. Criar uma nova língua, com sua escrita e gramática únicas, foi muito difícil, mas incrivelmente prazeroso. Este descreve a lei máxima dos anões, aquilo que os define enquanto indivíduos e raça, escrita pelo próprio Mananam, o primeiro, nas colunas de Khedzaer, sua maior morada. Espero que tenham gostado.